12 Νοε 2008

ΜΕΤΡΟμάζει

Κάθε μέρα, ή -καλύτερα- κάθε πρωί πρέπει να παίρνεις το ΜΕΤΡΟ όπως χιλιάδες άλλοι Αθηναίοι, για να πας στη σχολή σου. Κατεβαίνοντας δύο-δύο τα σκαλιά θα φτάσεις ασθμαίνοντας στα εκδοτήρια για να βγάλεις ένα μειωμένο (thank God) εισιτήριο και - τρέχοντας πάλι- θα φτάσεις στην αποβάθρα.
Εκεί, μετά από διεξοδική έρευνα συνειδητοποιείς οτι πρέπει να στέκεσαι στο σημείο εκείνο όπου το δάπεδο έχει μαυρίσει περισσότερο. Αυτό σημαίνει οτι εκεί είναι η πόρτα και έτσι έχεις περισσότερες πιθανότητες να βρεις μια καλή θέση.

Αν είσαι τυχερός και βρεις θέση, διαβάζεις κάτι να περάσει η ώρα, ή ακούς μουσική. Τότε υπάρχει η αμηχανία του ΜΕΤΡΟ. Προσπαθείς να μην κοιτάς τον/την απέναντί σου που σε κοιτάζει επίμονα, και γι' αυτό εστιάζεις στο πάτωμα, ή στο χάρτη με τις στάσεις πάνω από την πόρτα (εναλλακτικά μπορείς να τσαλακώνεις αμήχανα το εισιτήριο σου). Κι εκεί που νομίζεις οτι ο απέναντι σταμάτησε να σε κοιτάζει, ρίχνεις μια ματιά στο τζάμι και συνειδητοποιείς οτι σε κοιτάζει μέσω του αντικατοπτρισμού!


Όταν τρομάξεις αρκετά από το επίμονο βλέμμα του/της απέναντι, αποφασίζεις να σηκωθείς όρθιος. Τότε θα στριμωχτείς, με τη μασχάλη κάποιου (γλοιώδους τις περισσότερες φορές) τύπου κολλημένη στο πρόσωπό σου. Μόλις φτάσεις στον προορισμό σου, ένα σωρό γιαγιάδες θα εμποδίσουν την έξοδό σου από το συρμό, και με ιλιγγιώδη ταχύτητα θα ορμήξουν μέσα στο βαγόνι για να βρουν μια θέση.["Πρώτα αποβίβαση, μετά επιβίβαση" σκέφτεσαι δυνατά] ...

Συγχαρητήρια, αν και πήγαινες Σύνταγμα, έφτασες στο ΔΑΦΝΙ!

Υ.Γ.: Ναι... οι ίδιες γιαγιάδες που τρέχουν σαν τρελές για να βρουν θέση, αν δεν τα καταφέρουν, το παίζουν ανήμπορες..... και τότε, θα πρέπει να τους παραχωρήσεις τη δικιά σου θέση!!!

9 σχόλια:

JoaN είπε...

να στέκεσαι στο σημείο εκείνο όπου το δάπεδο έχει μαυρίσει περισσότερο. -> omologw oti ayto dento xa proseksei. Se ka8e apoba8ra exw balei shmadia.

ayta ta koitagmata, wres wres einai koyrastika, alles einai tromaxtika, alles endiaferonta kai se ka8e periptwsh o antikatroptismos me exei swsei.

οι ίδιες γιαγιάδες που τρέχουν σαν τρελές για να βρουν θέση, αν δεν τα καταφέρουν το παίζουν ανήμπορες-> an einai tetoia periptwsh kai na moy poyn na shkw8w den yparxei periptwsh...8a zalizomai :)

me tram, traina, lewforeia k metro pame mazi gia to xryso. :P

Χρήστος είπε...

Για την αμηχανία πάντως βοηθούν και τα γυαλιά ηλίου ;)

Πάντως ανεξάρτητα απ'όλη αυτή την "ταλαιπωρία" το ΜΕΤΡΟ με έχει σώσει!

ThisRoad είπε...

i paratiritikotita einai pl shmantiko stoixeio tou kalou sygrafea... kai se vriskw pl parathrhtiko!! Apo kei kai pera maresei para pl kai i olh analysh, pou einai se megalo epipedo skepseis pou kanw ka8e fora pou bainw sto metro (tis a8inas i tis lwzanhs). Allwste, opws eipe kapoios (nomizw o oscar wilde): ''i douleia tou sigrafea einai na ekfrazei graptws tis skepseis tou anagnwsti''.

Χρήστος είπε...

Ευχαριστώ,, Η αλήθεια είναι οτι αν δεν παρατηρείς διάφορα πράγματα στο ΜΕΤΡΟ δεν περνάει με τίποτα η ώρα σου!

Και ο Κ.Κούν είχε πει: "Ο καλλιτέχνης οφείλει να εξετάζει προσεκτικά την έξω πραγματικότητα, να την μελετά, να εξασκείται άρτια τεχνικά στο πώς θα την αποδώσει καλύτερα."

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ανασφάλεια η όλη φάση. Οσον αφορά αυτό με τις γιαγιάδες έχω την τιμή να αποτελώ άτομο που "το φάγανε" με τα μάτια τους 2 γιαγιάδες (κ...λογριες) στη στάση λεωφορείου έξω από την Εθνική Αμυνα, και όχι μόνο δεν σηκώθηκα, αλλά τις κοίταζα και με δολοφονικό βλέμμα (λίγο τα μαύρα, λίγο μαλλιά μπροστά στη μούρη, το κόψανε οι κάριες). Επιτέλους αυτό με την τρίτη ηλικία να κοπεί. Ο ανήμπορος φαίνεται και με χαρά μας να τον βοηθήσουμε. Ο εκμεταλλευτής της ανασφάλειας/ ευγένιας/ αφέλειας μας, θα φάει μασχάλες στη μάπα.
Αυτά. Stoupeace

Prince Garth Vader είπε...

hahahhha

kala...pantws auto me th vrwma sto dapedo tou metro den to eixa sundiasei...eiiiides gia na mhn zw sthn athina?
hahahahah

Χρήστος είπε...

@ Stoupeace: Κάτω η δικτατορία των "γιαγιάδων-ninja". Να νιώσουν τη γλύκα της μασχάλης!!!!!

@ Prince Garth Vader: Και οχι απλά να ζείς στηνΑθήνα, αλλά και να παίρνεις καθημερινά το ΜΕΤΡΟ!!! Άσε καλύτερα,,, Καλαμάτα 4 ever!

Χρήστος

Carina είπε...

Ούτε εγώ το είχα προσέξει αυτό με τα μαύρα σημάδια! Αλλά έχω μάθει πια πού να στέκομαι, ειδικά στους σταθμούς που χρησιμοποιώ πιο συχνά.
Πείτε με κακιά αλλά το καλύτερό μου είναι όταν φτάνουμε Μοναστηράκι και οι μισοί κοιτάζουν τον τοίχο με απορία. Κάποιες φορές δεν κρατιέμαι και γελάω, και άλλες τους κάνω νόημα! χαχα

Όσο για τους αντικατοπτρισμούς...όλα τα λεφτά είναι!

Και μιας και έχω πολλές εμπειρίες με ΜΜΜ και τις μοιράζομαι από εδώ και από εκεί...μια φορά ήμουν στο μετρό και μπαίνει ένας τύπος που μιλούσε στο κινητό του. Κανείς δεν του έδωσε σημασία φυσικά. Βρες μου έναν άνθρωπο που να μην χρησιμοποιεί κινητό όπου να'ναι! Τέλοσπαντων, εκεί που μιλούσε μπλα-μπλα, λέει στον συνομιλητή "Έλα, σε κλείνω τώρα γιατί είμαι στο μετρό και με κοιτάζουν όλοι περίεργα." Περιττό να πω ότι τότε πραγματικά γύρισαν και τον κοίταξαν όλοι! Τρέλα που κουβαλάει ο κόσμος...

Χρήστος είπε...

Κι εγώ χαίρομαι όταν την πατάνε στην πόρτα, και παίρνω ένα ύφος αυταρέσκειας "Κοίτα, εγώ είμαι από τη σωστή πλευρά".
Επίσης όμως νιώθω και τον κύριο με το τηλέφωνο, γιατί κι εγώ όταν αισθάνομαι άβολα, από το άγχος μου συνήθως λέω μια βλακεία και κάνω τα πραγματα χειρότερα! :P