16 Φεβ 2009

Και που να πιάσουν οι ζέστες vol.2

  • Της κουζίνας:
Άνοιξη ή Τσέρνομπιλ;...Εγώ την έφαγα! Η νεκροψία θα δείξει.. :P


  • Της πόλης:
Περιστατικό No.1:
Μπαίνω στο Μετρό (πρωτότυπο, ε;) και είναι πήχτρα Κάνω στην άκρη και καταφέρνω να πιαστώ από μια λαβή. Με τα ακουστικά στα αυτιά, και υπό τους ήχους των Radiohead, ξαφνικά νιώθω κάποιον να σπρώχνει με δύναμη και να με εκτοπίζει! O εν λόγω κύριος φαινόταν λίγο σαλεμένος, αλλά εγώ τι του 'φταιξα; Μετά από βαθιές αναπνοές (με αέρα αμφιβόλου ποιότητας..) το "καταπίνω" και δεν λέω τίποτα... Τις ασκήσεις ηρεμίας μου τις διέκοψε ο 60χρονος κύριος-Bobcat, και ακολούθησε η εξής στιχομυθία:
Bobcat: Τι κάνεις ρε, πάρε τον κώλο σου να περάσω, τον έχεις βάλει στη μέση του βαγονιού!
Ε: "Ορίστε; Σε εμένα μιλάτε;" Easy Christo, it's pictures in a book, pictures in a book, pict-
B: "Ναι, σε εσένα βέβαια, σε εσένα μιλάω, βέβαια, βέβαια σε εσένα."
Έτσι επιβεβαίωσα οτι δεν ήταν στα καλά του, και αποφάσισα να μη του δώσω σημασία, αλλά αυτός το συνέχισε, ούτε θυμάμαι τι ασυναρτησίες έλεγε, ενώ όλο το βαγόνι είχε γυρίσει προς το μέρος μας...

Περιστατικό no.2:
Φτάνω κατα τις 12:30 σήμερα στα Starbucks στην Κοραή. Εκεί συνάντησα κάτι παιδιά από τη σχολή για να διαβάσουμε, και κυρίως για να μου δείξουν κάτι ασκήσεις που το μικρό μου μυαλουδάκι δεν πιάνει με την πρώτη. Φυσικά το πείραμα του διαβάσματος δεν κράτησε για πολύ, και αρχίσαμε να μιλάμε περί ανέμων και υδάτων, να λέμε διάφορα αστεία και να γελάμε.
Δίπλα καθόταν ένας κύριος - τουλάχιστον 68 χρονών- που θα τον φωνάζουμε κύριο Μ, για ευνόητους λόγους. Ο κύριος Μ. διάβαζε μια εφημερίδα [την Εστία, αν κρίνω από τη μετέπειτα συμπεριφορά του]. Σε κάποια φάση που γελούσαμε, σηκώνεται από το τραπέζι του και λέει: "Εμείς εδώ ήρθαμε να ηρεμήσουμε, οχι για να κάθεστε εσείς να χασκογελάτε!". Εδώ αξίζει να αναφέρω, οτι δεν καθόμασταν καν στο χώρο που διαβάζουν!
Λέμε συγγνώμη, και μετά από λίγα λεπτά παραμιλητού άρχισε να πιάνει κουβέντα στη διπλανή παρέα με συνομήλικούς του και άρχισε να λέει το ποιηματάκι: "Η-σημερινή-νεολαία-είναι-απαράδεκτη-μετά-τη-δεκαετία-του-80'-χειροτερεύουμε-αλλά-δεν-έχουμε-ακόμη-πιάσει-πάτο".
Παρασυρμένοι λοιπόν και οι άλλοι γερολαίοι από την τρομερή ανακάλυψη της ανυπαρξίας ηθικών αξιών από την πλευρά της νεολαίας άρχισαν να μας λένε και αυτοί: "Ακούσατε τι είπε ο κύριος; Λίγο σεβασμό παρακαλώ, είστε όλοι αμόρφωτοι", και κάτι τέτοιες ασυναρτησίες. Μόλις έφυγε όμως ο κύριος Μ., οι γερολαίοι από το άλλο τραπέζι άρχισαν να μας υποστηρίζουν λέγοντας οτι όσα είπαν πριν τα είπαν για να υποστηρίξουν λίγο τον κύριο Μ που ήταν μοναχούλης του.
Στο ScoreBoard των Starbucks έγραφε "Νεολαίοι 2 - Γερολαίοι 1".

Τελικά μου λένε όντως ασυναρτησίες, ή εγώ έχω πέσει απ' το διάστημα;

6 σχόλια:

JoaN είπε...

αχα! Ειδικά τα τελευταία σκηνικά πολύ με τσάντισαν, καθώς μου 'ρθαν στο νου παρόμοια περιστατικά...

#$#%$%$^&#$@!#

ThisRoad είπε...

καλά στο μετρό πλάκα πλάκα βλέπεις τα πάντα. Το κομμάτι του πόστ που με αγγίζει όμως πιο πολύ είναι το δεύτερο. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί οι άνθρωποι (κυρίως κάποιας ηλικίας) στην ελλάδα έχουν αυτό το πράγμα στο κεφάλι τους. Δηλαδή είναι προφανές, για να απαντήσουν σε δικές τους ανασφάλειες, όμως το αληθινό ερώτημα είναι ΄΄είναι δυνατόν μια κοινωνία να είναι τόσο ανώριμη΄΄?

Carina είπε...

Το τι έχω δει στα Starbucks...δεν είμαι trendy, αλλά μου αρέσει πολύ ο χώρος στην Κοραή και είναι ό,τι πρέπει για γέλιο!

Το πιο πρόσφατο περιστατικό έγινε αυτή την Παρασκευή. Καθόμουν με δυο φίλες μου, πίναμε τον καφέ μας, και λέγαμε και καμιά βλακεία να ηρεμήσουμε λίγο από την εξεταστική. Δίπλα μας είχε κάτσει ένας...γύρω στα 60; Ε κάθε τρία λεπτά γύριζε και μας κοίταζε με βλέμμα που εκτόξευε μαχαίρια! Τον κοιτάζαμε και εμείς και τραγουδούσαμε την επιτυχία του Καρβέλα "Ο σκύλος μου είναι γκέι", και αυτός συνέχιζε να μας κοιτάζει με μισό μάτι. Αργότερα, ήρθε κάποιος και έκατσε δίπλα του. Ε αν σας πω ότι δεν έβγαλε σκασμό ούτε λεπτό! Και μετά λένε για εμάς!

Το κορυφαίο βέβαια...διάβαζε περιοδικό για...δεινόσαυρους...τι να πει κανείς από εκεί και πέρα...

Χρήστο, έχω λυθεί με το προφίλ σου!! ΕΜΜΕτζης και εσύ; Αχ καημένοι "συνάδελφοι"!

πισχαζον είπε...

ρεεε απλα σε παρακαλω κανε οσο πιο συχνα μπορεις ποστς μου φτιαχνουν τη μερα:D

οσο για το μετρο
και ολα αυτα
εγω βασικα συλλεγω περιστατικα απο λεωφορεια
θελω να κανω ενα κομικ για αυτο:D

χαχ μαρεσει πολυ ο τροπος που γραφεις!

Υ.Γ.
εφαγα και γω τη φραουλιτσα:$

Χρήστος είπε...

@ JoaN: Παρόμοια περιστατικά; Φαίνεται οτι τελικά παντού υπάρχει ένας Μύθος... και κάποιος να μας κάνει τη ζωή δύσκολη! :P

@ThisRoad: Πραγματικά,, λές και στο πίσω μέρος του κρανίου μετά τα 40 ανοίγει μια τρυπούλα, από την οποία σιγά σιγά η φαια ουσία στάζει στο πάτωμα! (Λες να πάθω τίποτα τέτοιο πρίν την ώρα μου από τις μεταλλαγμένες φράουλες που έφαγα χειμωνιάτικα;)

@ Carina: 60άρης; Μήπως ήταν ο ίδιος και να είναι κατα συρροήν επιπληξίας? :P
Αν διάβαζε βιβλίο για δεινοσαύρους μπορεί να είναι ο Ρός σε ελληνική και γηραιότερη έκδοση!

@ πισχάζον: Σ'ευχαρισ΄τω πισχάζον! :) Προσπαθώ να ανεβάζω όσο συχνότερα μπορώ! Κάνε ένα κόμικ με τέτοιες ιστορίες,,, :] Πολύ ωραία η ιδέα σου!
Υ.Γ.:Η φράουλα σε εμένα δεν είχε προς το παρόν καμία τρομερή συνέπεια, αν εξαιρέσεις οτι το μισό μου χείλος είχε πριστεί και έτσι όταν είχα το στόμα ανοιχτό από τη μια, ήταν κλειστό από την άλλη.

Carina είπε...

Λες να είναι ο ίδιος;;
Και εγώ αυτό σκέφτηκα...το είπα και δυνατά αλλά μάλλον δεν τον ήξερε! χαχα
We...were...on...a...break...!