Ευχή

μετανοείτε

First memory ever

Τι μαλακία και αυτή να μην μπορείς να θυμηθείς πράγματα από την αρχή της ζωής σου... Τότε που πιθανώς οι γονείς σου ήταν ακόμη πιο νέοι και ίσως πιο ξένοιαστοι, τότε που δεν είχες υποχρεώσεις, τότε που δε σε ένοιαζε τίποτα. Και η μνήμη αρχίζει και ενεργοποιείται λίγο πριν ξεκινήσεις το σχολείο... Άδικο δεν είναι;

Ωστόσο μερικές φορές μια ανάμνηση μένει ανεξίτηλη μέσα στο μυαλό μας, ακόμη και αν μας πάει πολυυυ πίσω.

Η παλαιότερη ανάμνηση που έχω πρέπει να είναι από το 1995 (ή 94? who knows...) που είχα πάει μαζί με τον πατέρα μου και την αδερφή μου σε μια αλάνα στο βουνό για να παίξουμε ποδόσφαιρο. (Μάλιστα είχε και γκαζόν...). Μετά από κάποιο σημείο η μπάλα έπεσε σε κάτι που έμοιαζε με χαντάκι, και μη μπορώντας να την πιάσουμε φύγαμε. Όλα στο μυαλό μου μοιάζουν τόσο ονειρικά σχετικά με εκείνη την ανάμνηση, και τα θυμάμαι όλα με λεπτομέρειες. Αυτή ήταν και από τις λίγες φορές που έπαιξα ποδόσφαιρο στη ζωή μου, αν οχι η τελευταία.

Και τώρα που το σκέφτομαι, οι πιο έντονες αναμνήσεις μου διαδραματίζονται στη φύση (βουνά, δάση, ποτάμια...)

Πώς γίνεται τώρα εγώ να θυμάμαι αυτό και όχι την πρώτη μέρα στο σχολείο;

Ποία η δική σας πρώτη ανάμνηση?

Καλό Ύπνο.

Όνειρο είναι η ζωή. Ένα πρωί βλέπεις ένα όνειρο και δεν ξυπνάς.

Σε αυτή την περίπτωση την ώρα της γέννησης βυθίζεσαι σε ένα μεγάλο ύπνο, και την ώρα του θανάτου ξυπνάς. Η ζωή λοιπόν είναι to όνειρο που βλέπεις κατά τη διάρκεια αυτού του μεγάλου ύπνου. Όπως στα μαθημάτικά λοιπόν, έστω ζωή=όνειρο,ύπνος, και θάνατος=ξύπνημα, τότε...

Ξυπνάς άλλοτε απότομα, άλλοτε ήρεμα έχοντας χορτάσει ύπνο.

Τις περισσότερες φορές ο ύπνος δεν μας φτάνει. Δεν θέλουμε να ξυπνήσουμε. Σπάνιες είναι οι φορές που κοιμάσαι τόσο άσχημα που πχ ένας εφιάλτης μας κάνει να θέλουμε να ξυπνήσουμε εδώ και τώρα.

Συνήθως τον θέλουμε τον ύπνο. Δεν τρελαινόμαστε να πέσουμε για ύπνο, για την ακρίβεια ποτέ δεν μπορούμε να θυμηθούμε την ακριβή στιγμή που αποκοιμιζόμαστε. Θα μείνει για πάντα μυστήριο.

Και με το ξύπνημα... Άλλοι χουζουρεύουν. Ψιλοξύπνιοι, ψιλοκοιμισμένοι κάθονται στο κρεβάτι, αρνούνται να σηκωθούν. Άλλοι γράφουν στ' αρχίδια τους το ξυπνητήρι και την αράζουν στο κρεβάτι που λέγεται ζωή. Κρεβάτια που άλλοι τα κρατούν επιμελώς στρωμένα, και άλλοι ακατάστατα. Κρεβάτια ακριβά, ή φθηνά. Μπορεί να επηρεάσουν το όνειρο που βλέπουμε, που λέγεται ζωή, αλλά δεν μπορούν να το ελέγξουν.

Το αν μετά το ξύπνημα θυμόμαστε το όνειρο που είδαμε, αυτό μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Πόσες φορές έχουμε χουζουρέψει και δεν το έχουμε καταλάβει. Πόσες φορές μπορούσε να έχουμε ξυπνήσει ανεπιστρεπτί και έτυχε να χουζουρέψουμε στο κρεβάτι, να ονειρευόμαστε ανυποψίαστοι;

Ένηχάου. Αν ο κύκλος της ζωής δεν σταματά, τότε μετά το ξύπνημα θα ξανάρθει ο ύπνος.

(ελπίζω να μην είναι πολύ αργά για να τα φωτίσω εκ του αντιθέτου)

Χάθηκα λίγο!

Γιατί;

Γι' αυτό.